Czy przepisy odnośnie do noszenia kagańca przez psa powinny zostać zaostrzone?

Wyobraź sobie, że wchodzisz do miejsca, które powinno być oazą bezpieczeństwa dla Twojego zwierzęcia – do gabinetu weterynaryjnego. Trzymasz na kolanach swojego ukochanego czworonoga. Oczekujecie na wizytę. Czujesz spokój, bo przecież jesteście w bezpiecznym otoczeniu, pod okiem specjalistów. I nagle – ułamek sekundy, potworne uderzenie w plecy, potężny szarp, trzask. Zamiast żywego stworzenia na kolanach… widzisz całe mnóstwo krwi wokół. Twój pies ginie bezgłośnie, wyrwany z rąk – zagryziony przez silniejszego psa, którego opiekunowie zignorowali podstawowe zasady ostrożności. Niestety – to nie jest scenariusz mrocznego filmu psychologicznego ani fikcyjna opowieść z internetowego forum. To wstrząsająca rzeczywistość, która miała miejsce kilka dni temu w Poznaniu, kiedy jeden z oczekujących w poczekalni psów – amstaff – zaatakował szpica siedzącego na kolanach opiekunki szpica. Mały pies zginął na miejscu, a zszokowana kobieta – uświadamiając sobie, co się właśnie wydarzyło – straciła przytomność. Na domiar złego, odpowiedzialne za amstaffa osoby… uciekły z miejsca zdarzenia. Cała ta przykra sytuacja na nowo rozochociła dyskusję o tym, czy przepisy odnośnie do noszenia kagańca przez psa powinny zostać zaostrzone. Czy obowiązujące dziś prawo – dotyczące odpowiedzialności opiekunów psów i obowiązku zakładania kagańców – jest po prostu przestarzałe?

Noszenie kagańca przez psa – co mówi dzisiaj prawo?

Jak wygląda obecna polska rzeczywistość prawna w zakresie obowiązku noszenia kagańca przez psa? Nijak – ponieważ w naszym prawie nie znajdziemy sztywnego, odgórnego obowiązku, nakazującego każdemu psu noszenie kagańca w przestrzeni publicznej. Przepisy te są zazwyczaj delegowane na poziom lokalny – regulaminy utrzymania czystości i porządku w poszczególnych gminach różnią się od siebie, co wprowadza niemały chaos. W jednych miastach kaganiec jest obowiązkowy dla wszystkich psów wyprowadzanych w miejscach publicznych, w innych – tylko dla ras uznawanych potocznie za „agresywne” lub dla psów dużych. Co więcej, kodeks wykroczeń karze tego, kto „nie zachowuje zwykłych lub nakazanych środków ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia”. I tu pojawia się największy problem – bo czym są te „zwykłe środki ostrożności”? Dla jednego opiekuna będzie to smycz i kaganiec, dla innego – wyłącznie luźno puszczona smycz, a dla skrajnie nieodpowiedzialnego właściciela… całkowity brak kontroli nad potężnym, silnym zwierzęciem. W efekcie powstają dramaty, takie jak ten w poznańskim gabinecie weterynaryjnym. Co gorsza, kary finansowe za brak odpowiednich środków ostrożności – często zamykające się w kwotach rzędu kilku tysięcy złotych – są absolutnie nieadekwatne do skali zagrożenia i ludzkiego, a także cierpienia, które niejednokrotnie ponosi skrzywdzone zwierzę.

Twój pies zasługuje na najlepsze! 🐶
Razem z Psibufet przygotowaliśmy dla Was wyjątkową okazję – tylko dzięki nasze-psy.pl otrzymujesz aż 50% zniżki na pierwsze dwa zamówienia zdrowych, świeżych posiłków dla swojego pupila.

👉 Kliknij w link poniżej i zadbaj o zdrowie swojego pupila, korzystając z naszej specjalnej zniżki:
-50% taniej na pierwsze dwa zamówienia!

Kaganiec dla psa – stygmat czy tarcza bezpieczeństwa?

Kiedy padają propozycje zaostrzenia przepisów i wprowadzenia powszechnego obowiązku noszenia kagańców (lub znacznie ostrzejszych restrykcji dla psów o silnym pysku i instynkcie łowieckim), natychmiast podnosi się dyskusja w środowisku części miłośników czworonogów. Przeciwnicy zaostrzania prawa argumentują najczęściej, że to właśnie kaganiec sprawia, że pies nie może swobodnie dyszeć i regulować temperatury ciała – co latem bywa niebezpieczne. Dodatkowo, niejednokrotnie mówią o tym, że pies w kagańcu czuje się bezbronny – co może wzmagać jego lęk i agresję frustracyjną. W sytuacjach takich jak ta z Poznania można usłyszeć także, że “to nie pies jest zły, tylko człowiek”. Zwolennicy tej tezy uważają, że winę ponoszą wyłącznie nieodpowiedzialni właściciele, a karanie wszystkich psów za błędy jednostek jest niesprawiedliwe. Argumenty te mają oczywiście swoje uzasadnienie behawioralne – dobry behawiorysta potwierdzi, że kaganiec nie jest magicznym lekiem na brak wychowania, a źle dobrany i narzucony na siłę może wyrządzić psychiczną krzywdę. Jednak warto spojrzeć też na drugą stronę medalu. Czy komfort psychiczny jednego psa lub wygoda jego właściciela mogą stać wyżej niż życie i nietykalność innych zwierząt oraz ludzi?

Noszenie kagańca przez psa – przepisy, które nie są jednoznaczne

Tragedia w Poznaniu pokazuje coś jeszcze – absolutną ignorancję i brak wyobraźni niektórych opiekunów. Jak to możliwe, że w miejscu, gdzie przebywają chore, słabe, przerażone i małe zwierzęta – duży, silny amstaff nie był zabezpieczony w sposób uniemożliwiający mu błyskawiczny atak? Dlaczego właściciel wielkiego psa pozwalał mu na tak swobodne manewrowanie, że dosłownie w ułamku sekundy wyszarpał on innego zwierzaka z kolan opiekunki? To prowadzi do bolesnego pytania – czy powinniśmy pójść drogą niektórych państw europejskich, w których posiadanie psów ras uznawanych za silne i potencjalnie niebezpieczne wymaga specjalnych pozwoleń, przejścia obowiązkowych szkoleń, testów psychicznych dla właścicieli oraz bezwzględnego nakazu kagańca i mocnej smyczy w każdej przestrzeni publicznej? Być może właśnie to zminimalizowałoby odsetek tak dramatycznych sytuacji. Jak się okazuje, wielu ekspertów uważa, że polskie przepisy są zbyt liberalne i pozostawiają zbyt duże pole do interpretacji. Gdyby prawo jasno i bezwzględnie określało, kiedy kaganiec jest obowiązkowy (na przykład w miejscach publicznych o dużym zagęszczeniu ludzi i zwierząt, takich jak przychodnie weterynaryjne, środki transportu publicznego czy parki), a kary za złamanie tych przepisów były drastycznie surowe – włącznie z konfiskatą zwierzęcia i realnym, surowym więzieniem za doprowadzenie do tragedii – być może uniknęliśmy wielu dramatów.

Kaganiec dla psa – czy powinien być obowiązkowy w miejscach publicznych?

Choć sam kaganiec nie zastąpi odpowiedzialnego wychowania i rozsądku właściciela – tragiczne wydarzenia, takie jak to w poznańskim gabinecie weterynaryjnym, brutalnie obnażają luki w obecnym prawie i bezmyślność niektórych opiekunów. Być może złoty środek nie tkwi w bezrefleksyjnym nakazie nakładania kagańca każdemu czworonogowi, ale  w mądrze skonstruowanych przepisach – takich, które precyzyjnie definiują środki ostrożności dla ras silnych i potencjalnie niebezpiecznych, a przede wszystkim  wprowadzają drastycznie surowe kary dla ludzi, którzy zapominają, że wolność ich pupila kończy się tam, gdzie zaczyna się bezpieczeństwo innych istnień. Ostatecznie bezpieczeństwo naszych czworonożnych przyjaciół oraz nas samych nie zależy wyłącznie od litery prawa, a od empatii i wyobraźni człowieka trzymającego smycz. Żaden przepis nie uchroni nas przed tragedią, jeśli zabraknie podstawowej samokontroli i szacunku dla otoczenia. To właśnie dlatego tak ważne jest, abyśmy jako społeczeństwo głośno mówili o tej odpowiedzialności i nie przymykali oczu na ignorancję, która może kosztować kogoś życie.